Pielęgnacja rottweilera, ze względu na jego krótką sierść, może wydawać się prosta i niewymagająca. To po części prawda – nie potrzebujesz regularnych wizyt u groomera, aby go strzyc. Jednak to właśnie ta pozorna prostota bywa pułapką. Kluczem do sukcesu nie jest bowiem sama częstotliwość zabiegów, ale przyzwyczajenie psa do nich od pierwszych dni w nowym domu. Proces ten jest tak samo ważny jak socjalizacja czy nauka czystości. To właśnie teraz, w okresie szczenięcym, musisz nauczyć swojego psa, że dotykanie łap, zaglądanie do uszu czy mycie zębów to normalna, bezpieczna i pozytywna część Waszej wspólnej rutyny.

Sierść rottweilera składa się z włosa okrywowego i gęstego podszerstka. Oznacza to, że Twój pies będzie intensywnie liniał dwa razy do roku (wiosną i jesienią), gubiąc ogromne ilości martwego włosa. Aby opanować ten proces i utrzymać sierść w dobrej kondycji, wystarczy regularne szczotkowanie. Na co dzień wystarczy przeczesać psa raz w tygodniu za pomocą gumowej rękawicy lub szczotki z krótkim, gęstym włosiem, aby zebrać kurz i martwe włosy. W okresie linienia musisz robić to znacznie częściej, nawet codziennie, używając dodatkowo narzędzi typu furminator (specjalne zgrzebło do wyczesywania podszerstka), aby skutecznie usunąć martwy puch.

A co z kąpielą? Kąp rottweilera tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne – gdy wytarzał się w czymś nieprzyjemnym lub jest naprawdę brudny. Zbyt częste kąpiele niszczą naturalną barierę ochronną skóry. Używaj wyłącznie sprawdzonych szamponów dla psów krótkowłosych, o neutralnym pH.

To największe wyzwanie pielęgnacyjne dla właścicieli dużych psów. Rottweilery mają grube, mocne i najczęściej czarne pazury, co utrudnia zlokalizowanie unerwionego i ukrwionego rdzenia (miazgi). Jeden bolesny błąd może wywołać u psa traumę na całe życie. Dlatego kluczem jest bezstresowe przyzwyczejenie do tego zabiegu od szczeniaka.

Nigdy nie rób nic na siłę. Zacznij od codziennych, krótkich sesji:

• Dotykanie łap: Delikatnie dotykaj i masuj łapy psa podczas pieszczot, nagradzając go za spokój.
• Dotykanie pazurów: Stopniowo przejdź do dotykania i uciskania każdego pazura z osobna.
• Wprowadzenie narzędzia: Pozwól psu obwąchać obcinaczki. Dotykaj nimi pazurów, nie obcinając ich. Nagradzaj.
• Obcięcie jednego pazura: Gdy pies jest w pełni zrelaksowany, obetnij tylko samą końcówkę jednego pazura. Natychmiast nagródź go najlepszym smakołykiem i zakończ sesję.
• Stopniowe postępy: Kolejnego dnia obetnij dwa pazury, i tak dalej. Lepiej obcinać częściej a mniej, niż rzadko i ryzykownie.

Rottweiler ma ciężkie, wiszące uszy. Taka budowa ogranicza wentylację kanału słuchowego, tworząc idealne, ciepłe i wilgotne środowisko do rozwoju bakterii i drożdżaków. Twoim obowiązkiem jest zaglądanie do uszu psa co najmniej raz w tygodniu. Zdrowe ucho jest czyste, różowe i nie wydziela nieprzyjemnego zapachu.

Jeśli zauważysz nadmiar brązowej wydzieliny, brud lub poczujesz niepokojący zapach, a pies trzepie głową lub drapie się po uszach, to sygnał alarmowy i powód do wizyty u weterynarza. Do regularnej higieny nigdy nie używaj patyczków kosmetycznych, którymi możesz wepchnąć brud głębiej lub uszkodzić błonę bębenkową. Używaj wyłącznie specjalistycznych płynów do czyszczenia psich uszu – wlewa się je do kanału, masuje nasadę ucha, a na koniec pozwala psu wytrzepać rozpuszczoną wydzielinę.

To kolejny często zaniedbywany, a niezwykle ważny aspekt zdrowia. Kamień nazębny, który odkłada się na zębach, prowadzi do stanów zapalnych dziąseł, bólu, a nawet utraty zębów. Co gorsza, bakterie z chorej jamy ustnej mogą przenikać do krwiobiegu, powodując poważne choroby serca, nerek czy wątroby. Kluczową rolę w profilaktyce odgrywa mechaniczne ścieranie kamienia. Najlepszym i najbardziej naturalnym sposobem na to jest podawanie psu twardych gryzaków. Specjalistyczne gryzaki dentystyczne, dzięki swojej strukturze, podczas żucia masują dziąsła i pomagają usuwać płytkę nazębną.

Jeszcze skuteczniejsze są naturalne, twarde gryzaki takie jak suszone skóry, żwacze czy uszy. Dla rottweilera doskonałym „narzędziem” dentystycznym będą również surowe kości mięsne (podawane zawsze pod nadzorem i zgodnie z zasadami diety BARF, o czym mówiliśmy w rozdziale o żywieniu). Ich gryzienie i żucie to dla psa naturalny sposób na utrzymanie higieny jamy ustnej. Pamiętaj jednak, aby regularnie kontrolować stan zębów psa u weterynarza – jeśli kamień mimo wszystko zacznie się odkładać, konieczne może być jego profesjonalne usunięcie w gabinecie.

1. Od kiedy zacząć przyzwyczajać szczeniaka do zabiegów pielęgnacyjnych?
Od pierwszego dnia pobytu w nowym domu. Im wcześniej dotyk i manipulacje staną się dla niego codzienną, pozytywną rutyną, tym mniej problemów będziesz miał w przyszłości.

2. Co zrobić, jeśli przypadkiem obetnę pazur za krótko (do krwi)?
Przede wszystkim zachowaj spokój. Pies bardziej zareaguje na Twoją panikę niż na ból. Przygotuj wcześniej środek tamujący krwawienie, np. specjalny proszek lub w ostateczności nadmanganian potasu. Uciśnij krwawiące miejsce i nagródź psa za spokój.

3. Mój pies panicznie boi się obcinania pazurów. Co robić?
Jeśli pies ma już traumę, musisz cofnąć się do absolutnych podstaw. Proces ten może zająć tygodnie. Alternatywą jest korzystanie z usług groomera lub weterynarza, którzy zrobią to szybko i sprawnie, lub używanie specjalnej szlifierki do pazurów, która jest cichsza i mniej inwazyjna.

4. Jakiej szczotki najlepiej używać do sierści rottweilera?
Na co dzień wystarczy gumowa rękawica do masażu i zbierania martwego włosa. W okresie intensywnego linienia niezastąpione będzie narzędzie do usuwania podszerstka, np. typu furminator (używany delikatnie i zgodnie z instrukcją).

5. Czy muszę czyścić psu gruczoły okołoodbytowe?
Nie. Zdrowy pies o prawidłowej diecie powinien radzić sobie z tym samoczynnie podczas wypróżniania. Jeśli zauważysz, że pies „saneczkuje” (jeździ zadem po podłodze) lub intensywnie wylizuje okolice odbytu, skonsultuj się z weterynarzem – może to być objaw zapchania gruczołów, które oczyści lekarz.

6. Czy rottweilerom trzeba obcinać włosy między opuszkami łap?
Zazwyczaj nie ma takiej potrzeby, ponieważ są krótkie. Warto jednak zwracać na to uwagę zimą – jeśli między opuszki wbija się lód i śnieg, tworząc twarde kule, delikatne przycięcie włosów może przynieść psu ulgę.

7. Mój pies brzydko pachnie. Czy powinienem go częściej kąpać?
Nagły, nieprzyjemny zapach „mokrego psa” rzadko pochodzi z samej sierści. Najczęściej jego źródłem są problemy z uszami, zębami/dziąsłami, gruczołami okołoodbytowymi lub problemy skórne. Zanim sięgniesz po szampon, dokładnie sprawdź te miejsca lub udaj się do weterynarza.

8. Czy mogę używać ludzkiego szamponu dla psa?
Absolutnie nie. Psy mają zupełnie inne pH skóry niż ludzie. Użycie Twojego szamponu zniszczy naturalną barierę ochronną skóry psa, prowadząc do przesuszenia, łupieżu i podrażnień.

9. Pies je twardą karmę i gryzie kości. Czy to wystarczy do czyszczenia zębów?
To są główne metody profilaktyki, które znacząco pomagają w utrzymaniu higieny jamy ustnej. Twarde gryzaki dentystyczne i surowe kości mechanicznie ścierają płytkę nazębną. Nie dają jednak 100% gwarancji, że kamień nie będzie się odkładał w niektórych miejscach. Dlatego tak ważna jest regularna kontrola stanu zębów u weterynarza.

10. Jak często sprawdzać uszy rottweilera?
Minimum raz w tygodniu. Po każdej kąpieli lub pływaniu w jeziorze sprawdź je dodatkowo i delikatnie osusz małżowinę, aby zapobiec infekcjom.

Prawidłowa pielęgnacja to znacznie więcej niż estetyka – to kluczowy element profilaktyki zdrowotnej i ważna część budowania zaufania między Tobą a psem. Pamiętaj o filarach sukcesu:

• Oswajanie od pierwszego dnia: Przyzwyczajaj szczeniaka do dotyku łap, uszu i pyska, czyniąc z tego pozytywną rutynę.
• Regularne szczotkowanie: Kontroluj linienie i dbaj o kondycję sierści, zwłaszcza w okresach wymiany okrywy.
• Stopniowe obcinanie pazurów: Pracuj metodą małych kroków, nagradzaj spokój i nigdy nie rób nic na siłę.
• Cotygodniowa kontrola uszu: Zapobiegaj bolesnym infekcjom, regularnie sprawdzając kanały słuchowe.
• Kąpiel tylko w razie potrzeby: Chroń naturalną barierę ochronną skóry swojego psa.

Pamiętaj, że czas i cierpliwość, które zainwestujesz w naukę zabiegów pielęgnacyjnych w okresie szczenięcym, zaprocentują przez całe życie psa. Zyskasz spokojnego i współpracującego partnera, dla którego wizyta u weterynarza czy obcinanie pazurów nie będą źródłem traumy.

Dzięki Twojej pracy, pies ma już solidne fundamenty zdrowotne, psychiczne i higieniczne, które zbudowaliście przez pierwsze tygodnie. Pora wykorzystać tę bazę i wkroczyć w ekscytujący świat formalnego szkolenia, które ukształtuje go na wspaniałego towarzysza.

Przejdź do kolejnego rozdziału: Podstawy posłuszeństwa. Pierwsze komendy i budowanie więzi (już wkrótce…)